Di vê hevpeyvîna ku ji aliyê Metîn Aydin ve ji bo Botan Timesê hatiye kirin, nivîskar Ehmed Çelîk dibêje ku “nivîs bîr e, dîrok e, paşeroja gelan e.” Nivîskarê romana “Dilê Çarperçe”
Metin Aydın Nivîskarê ”Siwarê Şînbozê: Êlas Efendî” Enwer Karahan nivîskarekê pirhêl e, ew bi helbest, çîrok û romanên xwe bala xwendevanê kurdî dikişîne. Min çend pirsên rojane jê pirsîn û wî jî bersivên min dan. Kerem bikin û binerin bê
Gelo gundî û dostên wan ên 40 salan bi rastî jî dizanin ka çawa û çima ew cînayet hatîye kirin an ji ber “qanûna hişbûnê” dengê xwe nedikirin? Mafyayên Sicîlyayê ji “qanûna
Digel polîtîkayên înkarê yên netew-dewletê li Tirkiyeyê, kurdî dengê têkoşîna gelê xwe ji bo nasname û çandê didomîne. Di pêkhateya pirçandî de ya li Tirkiyeyê, naskirina zimanê kurdî di raya giştî û perwerdehiyê de,
Şêrko Janzêm ciwanekî ji Mêrdînê ye. Ew gelek ji amûr û tiştên çandî û dîrokî yên Kurdsitanê hez dike. Ew dema li nava bajaran an jî li welatekî din digere her tim
Vecdi Erbay Merasîma cenazeyê Tarık Ziya Ekinci têra xwe qelebalix bû. Gelek sîyasetmedar û gelek kesên nas li goristana Şehitlikê bûn. Dinya germ bû. Şaredarîya Amedê, li ser rêya goristanê konên portatîf
Arslan Özdemir Perwerdeya bi zimanê zikmakî yek ji mafên herî bingehîn ên kesan e û ji bo derfetên wekhev di perwerdeyê de xwedî girîngiyeke krîtîk e. Ji bo ku li Tirkiyeyê astengiyên
Nura Şane Gelek nivîskarên bi nav û deng derbarê vê mirina zû da gelek tiştên dilsoz nivîsîbûn. Balkêş bû ku M. Emîn Bozarslan jî derbarê vê mirinê da nivisîbû. Lê tiştê herî balkêş
Piştî ku Hacî Qadirê Koyî dilê xwe li ber Gulê vedike êdî çîroka evîna wî li derdorê belav dibe û Koyî neçar dimîne ku herêmê terk bike û berê xwe dîsa bide
Çavkildana meha sibatê kevneşopiyek kurdan a kevnar e. Heyva sibatê dawiya payîzê ye, bi zor û dijwar dibore. Di demên berê de kevneşopiyek sosret di nav kurdan de hebû. Xwedî çandeke têvel
Mansur Aryen Di proseya hilbijartinên giştî yên 2023yan, cardin Cemiyeta Îtihad û Terakiyê bû meseleyeke aktûel, jixwe kes û komên ku propagandaya “rihê îtihadê” dikirin û digotin “îtihadperest bimirin jî, îtihad her
Husên Duzen Di navenda salên 1970yî de her ku ez li Enqereyê diçûm weşanxaneya Komalê ew, li pişt maseya xwe rûniştî bû. Ne tenê rûniştî, bê rawest her bi tiştekî mijûl bû.
Follow