Kundera di metneke xwe de dibêje, “roman berhemeke Ewropî ye û milkê Ewropayê ye” [1]. Belê rast e ev tespît, lê kêm e. Gava roman bû roman, ne tenê hebûna Ewropayê, hebûna
Wextê Ezîz Axa pişta nigê xwe dixurand tilîkên wî bala min kişandin, hela hela! Tilîkên nigê wî şeş heb bûn. Min li nigê din nêrî ew jî şeş bûn. Çawa dibû? Min got gelo dibe ku li ber çavên min
Di salên 1980yan de dewleta tirkan careke din li me hat xezebê. Çi li hundir û çi li derve wek milet me bi hev re gelek salên xerab derbas kirin. Û wer
Mektûba Ferec Koyistanî û Gelabiyê Newrozê “Dinya biçûk e” dibêjin. Lewre divê mirov zêde ecêbmayî jî nemîne ji gelek tiştan. Bihara 2023yan, min xwe di ser medyaya civakî re gihandibû mixaletiyekî bavê
Newroz ji bo hemû gelên Îranî ayîneke çandî ye ku nîşaneya hatina bihar û rojeke nû ye, lê ji bo kurdan, ev cejn/rîtuel, pireke bêdem/kat e ku paşeroj, niha û pêşerojê bi
Muhammed Nurullah Kiliç nivîsîye Di destpêkê de da ku mijar û armanc çêtir were fêmkirin ez dixwazim qala perwerde, ziman û zarokatiyê bikim. Gelo ziman, perwerde û heyama zarokatiyê çi ye û
— 12ê Adarê hin xebatkarên Gazete Duvarê wek hemî rojan çûn odeya nûçeyan, kompîtera xwe vekirin û li rojevê nêrîn. Hinek jî li ser nûçeyên xwe dixebitîn. Paşê lê hesiyan ku nûçeya
Eduardo Galeano ji ber şert û mercên wehşiyane di sala 1973yan de terka welatê xwe dike û diçe sirgûnê. Li sirgûnê tevî hevalên xwe kovareke bi navê Crisis derdixin. Ev kovara çandî,
21ê Sibatê, di sala 1999a de, ji aliyê UNESCOyê ve wek “Roja Zimanê Dayîkê” hat qebûl kirin. Bi taybetî ji bo me, ji bo milleteke zimanê wî roj bi roj li ber
Pall Weşanê diyar kir ku dê sibata 2025an romana nû ya Ciwanmerd Kulek bi navê “Zemanekî li Sê Welatan” biweşîne. Kulek romana xwe ya dawî di 2016an de bi navê “20:39” weşandibû.
Follow