Kundera di metneke xwe de dibêje, “roman berhemeke Ewropî ye û milkê Ewropayê ye” [1]. Belê rast e ev tespît, lê kêm e. Gava roman bû roman, ne tenê hebûna Ewropayê, hebûna
Wextê Ezîz Axa pişta nigê xwe dixurand tilîkên wî bala min kişandin, hela hela! Tilîkên nigê wî şeş heb bûn. Min li nigê din nêrî ew jî şeş bûn. Çawa dibû? Min got gelo dibe ku li ber çavên min
li dawet û dîlanê vexwe çaya Seylanê! tasek av û Aspirinnamîne êş û birîn! cixara me soro-moroem dikşînin Marlboro! kî hat? Mendo hatbi çi hat? bi Fiat Ew reklamên tehmteze yên ku meri îro ro
Bloger Zinarê Xamo di xatirayên xwe da bi hez û hirmeteke mezin behsa Mehmed Emîn Bozarslan dike. Zinarê Xamo dibêje navê Mehmed Emîn Bozarslan ji ber kar û kitabên wî yên ser
Ev nivîsa ku 2023yê hatiye nivîsîn, di roja erdhêj çêbûyî de dîsa hatiye weşandin…. Erê, meriv nikare dereceya erdhêjan biguherîne, lê meriv dikare bi tedbîran tesîra wan kêmtir bike. Bo vê yekê
05/02/2026 Şair nivîskar Fatma Savci sala 2012an, wan çaxên piştî koasa li Sûrîyê destpê kir eskerên Sûrî ji hêlên Kurdan vekişîyan, da çavnêrînên xwe yên ser wan hêlan binivîse defter û qelemên
Analîst û birêvebirê Kurdish Studies Centerê (Navenda Xebatên Kurdî) Reha Ruhavioglu li ser hevpeymana Rojava û hikumeta Şamê analîzek nivîsî. Di nivîsa wî ya li Xyê cih daye van analîzan: Pêvajoya ku
Dîplomatê Sovyetê Semyon Ivanoviç Aralov di xatirayên xwe yên ser Tirkîyê da behsa meseleya Kurdan jî dike. Aralov, ku demên pêşî yên cumhurîyetê li Tirkîyê çerx bûye û bi rêberê dewleta teze
Alî Duran Topuz Birçîbûna Herêmê: Ji Çîrokekê Heta Rastiyê Di çîrokeke Qoçgîrîyê de, dayikek û lawikek bi hev re dipeyivin. Zarok bi neçarî dibêje: “Dayê, ez birçî me!” Dayik bersivê dide: “Lawiko,
Di salên 1980yan de dewleta tirkan careke din li me hat xezebê. Çi li hundir û çi li derve wek milet me bi hev re gelek salên xerab derbas kirin. Û wer
Mektûba Ferec Koyistanî û Gelabiyê Newrozê “Dinya biçûk e” dibêjin. Lewre divê mirov zêde ecêbmayî jî nemîne ji gelek tiştan. Bihara 2023yan, min xwe di ser medyaya civakî re gihandibû mixaletiyekî bavê
Newroz ji bo hemû gelên Îranî ayîneke çandî ye ku nîşaneya hatina bihar û rojeke nû ye, lê ji bo kurdan, ev cejn/rîtuel, pireke bêdem/kat e ku paşeroj, niha û pêşerojê bi
Follow